Τελευταία Ενημέρωση? Θεραπεία στη Γαλλία? Case Study? Q & Όπως για την εύρεση θεραπεία στην Ευρώπη

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ FINDING ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Αν θέλετε

• ναρκωτικών διαθέσιμη στο Ηνωμένο Βασίλειο
• θεραπεία για ανεπιθύμητες ενέργειες
• ή δεν θέλουν να περιμένουν για μια επιχείρηση

Αυτό είναι για σας:

Στις 2 Ιουλίου 2008, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πληροφορίες σχετικά με το σχέδιο αυτό - και το τονίζω αυτό είναι μόνο ένα σχέδιο - Οδηγία για τα δικαιώματα των ασθενών στη διασυνοριακή υγειονομική περίθαλψη.

Αυτό είπε, σε ένα ευχάριστο τρόπο, ότι δεν πιστεύουν πολλοί ασθενείς θα θέλουν να επωφεληθούν από αυτό - πόσο λάθος είναι. Υπάρχουν φήμες σχετικά με τους ασθενείς που έχουν μακρά αναμονής για θεραπεία στην Ευρώπη, αλλά νομίζω ότι η PCTs έχουν τεθεί αυτό ως μια φήμη για να καταστήσει τη διαδικασία τόσο δύσκολο ΗΒ ότι οι ασθενείς να εγκαταλείψει τον αγώνα. Δεν του λαού μιλώ να έχει κάποια προβλήματα στην Ευρώπη - αν θέλετε θεραπείας μέσα σε λίγες ημέρες - λάβετε.

Χρειαζόμουν Lymphoedema θεραπείας - η οποία είναι σπάνια, όπως τα αυγά ορνίθων καθώς NHS κλείσει εξειδικευμένες κλινικές. Ήξερα πως θα μπορούσε να το εξωτερικό, είτε σε ιδιωτικό νοσοκομείο στο Ηνωμένο Βασίλειο. Πήρα μου ευρωβουλευτής (μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου) για να γράψω για την υποστήριξη μου στην ανάγκη για θεραπεία - και δύο μαθήματα πληρώνονται από μου PCT σε τοπικό ιδιωτικό νοσοκομείο. Νομίζω ότι θα ήθελα να φοβάται τη ζήτηση που θα αποσταλεί στο εξωτερικό!

Έτσι, εάν χρειαστεί θεραπεία δεν μπορείτε να έρθετε, θα πρέπει να αγωνίζονται σκληρά και δεν δίνουν, αλλά αν θέλετε τη θεραπεία που μπορεί να επιτευχθεί στην Ευρώπη, και δεν είναι εδώ - πάνε για αυτό, ειδικά σε θεραπεία για ορμονικές παρενέργειες του φαρμάκου, τα οποία χειρίστηκε τόσο καλά στην Ευρώπη, και να εξαφανιστεί στη Βρετανία.

Οι παρακάτω σε ένα περίγραμμα των δικαιωμάτων μας για το τι τελικά θα είναι. Όπως ισχύει και για συζήτηση, είτε μας NHS καρκίνου υπηρεσιών θα αναγκαστεί να βελτιωθεί, ή θα έχουμε όλο και περισσότερες πιθανότητες να αντιμετωπίζεται στο εξωτερικό, υπό την προϋπόθεση ότι θα είναι έτοιμοι να αγωνιστούμε γι 'αυτές. Να μην παραιτηθεί. Αυτό είναι αυτό που θέλουν από εσάς, ώστε να μην κόστος τους δεκάρα. Αλλά δεν είναι υγεία αξίζει λίγο από τον αγώνα; Τελικά ούτε το NHS, θα αναγκαστεί να βελτιώσει, ή το κοινοβούλιο της ΕΕ θα επιμείνει ότι θα υπάρξει θεραπεία στο εξωτερικό. Θυμηθείτε να αντιγράψετε σε σας με κάθε ευρωβουλευτής γράμματα.

Εκτύπωση αυτής της για το γιατρό σας, και αν θέλουν είτε περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε με τον ευρωβουλευτή, ή δείτε τις επαφές στο τέλος.

Ερωτήσεις και απαντήσεις σχετικά με το σχέδιο οδηγίας σχετικά με την εφαρμογή των δικαιωμάτων των ασθενών στη διασυνοριακή υγειονομική περίθαλψη

Reference: MEMO/08/473 Date: 02/07/2008

Τι σημαίνει αυτή η πρόταση για τους πολίτες και τους ασθενείς;

Αυτό το σχέδιο οδηγίας αποσαφηνίζει τα δικαιώματα των ασθενών να αναζητούν υγειονομική περίθαλψη σε άλλο κράτος μέλος, όπως αναγνωρίζεται από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και απλουστεύει την εφαρμογή τους στην πράξη. Μόλις η προτεινόμενη οδηγία θα εφαρμοσθεί από τα κράτη μέλη, θα έχει τα εξής πρακτικά οφέλη για τους πολίτες:

Για όσο χρονικό διάστημα μια θεραπεία καλύπτεται από το εθνικό τους σύστημα υγείας, οι ασθενείς θα μπορούν να λαμβάνουν τη θεραπεία που σε άλλη χώρα της ΕΕ και να επιστραφεί, χωρίς προηγούμενη άδεια. Για τη νοσοκομειακή περίθαλψη ωστόσο, υπό ορισμένες περιστάσεις, ένα κράτος μέλος μπορεί να αποφασίσει να καθιερώσει ένα σύστημα στο οποίο οι ασθενείς χρειάζονται μια διοικητική προηγούμενη άδεια πριν από την αναζήτηση περίθαλψης στο εξωτερικό.
Ο ασθενής θα πρέπει να πληρώσουν το κόστος για την υγειονομική περίθαλψη στο εξωτερικό πάροχο μέχρι μπροστά, αλλά θα πρέπει τα έξοδα αυτά επιστρέφονται στη συνέχεια μέχρι το επίπεδο της επιστροφής για την ίδια ή παρόμοια μεταχείριση στο εθνικό τους σύστημα υγείας.
Οι ασθενείς θα πρέπει να εγγυάται δίκαιη και γρήγορες διαδικασίες, και για την πραγματική επιστροφή των εξόδων, και θα έχει το δικαίωμα να ζητήσει την επανεξέταση της κάθε διοικητική απόφαση σχετικά με τη διασυνοριακή υγειονομική περίθαλψη.
Οι ασθενείς θα έχουν ευκολότερη πρόσβαση σε όλες τις σχετικές πληροφορίες σχετικά με τη διασυνοριακή υγειονομική περίθαλψη, ιδίως μέσω των εθνικών σημείων επαφής, έτσι ώστε να μπορούν να προβαίνουν σε ενημερωμένες αποφάσεις σχετικά με τη χρήση της διασυνοριακής υγειονομικής περίθαλψης.
Οι ασθενείς θα πρέπει να εγγυάται την πρόσβαση σε ιατρικά αρχεία τους και την προστασία των προσωπικών τους δεδομένων θα εξασφαλιστεί επίσης και στην διασυνοριακή υγειονομική ρύθμιση.
Θα είναι ευκολότερο για τους ασθενείς να έχουν συνταγή που έλαβαν στο εξωτερικό που λαμβάνεται μετά την επιστροφή τους στο κράτος μέλος καταγωγής τους. Αυτό θα εξασφαλίσει για την κατάλληλη συνέχεια για την υγειονομική περίθαλψη που παρέχεται σε άλλο κράτος μέλος.
Ως αποτέλεσμα της ευρωπαϊκής συνεργασίας σε τομείς όπως η Ευρωπαϊκή αναφοράς δίκτυα, οι ασθενείς θα έχουν πρόσβαση σε εξαιρετικά εξειδικευμένες υγειονομικής ότι διαφορετικά δεν μπορεί να έχει.
Οι ασθενείς μπορούν να είναι βέβαιοι σχετικά με τα πρότυπα ποιότητας και ασφάλειας της υγειονομικής περίθαλψης στο εξωτερικό, που είναι εγγυημένα κατά τον ίδιο τρόπο όπως και για τις εγχώριες ασθενείς. Η χώρα όπου παρέχεται η θεραπεία είναι αρμόδια για την εποπτεία των κλινικών. Αυτό ισχύει ανεξάρτητα από το πώς αυτή η θεραπεία έχει πληρωθεί.
Αν κάτι πάει στραβά, οι ασθενείς θα πρέπει να εγγυάται επανόρθωσης και αποζημίωσης και θα παρέχονται με βοήθεια από τα εθνικά σημεία επαφής για τη διασυνοριακή υγειονομική περίθαλψη.
Οι ασθενείς που προέρχονται από άλλη χώρα της ΕΕ να επωφεληθούν από τη διασυνοριακή υγειονομική περίθαλψη θα πρέπει να αντιμετωπιστούν με τρόπο που δεν εισάγουν διακρίσεις και να απολαμβάνουν ίση μεταχείριση με τους υπηκόους της χώρας στην οποία έχουν υποστεί επεξεργασία.
Γιατί μια ειδική πρωτοβουλία για τη διασυνοριακή υγειονομική περίθαλψη;

Το 2003, οι υπουργοί Υγείας και άλλοι ενδιαφερόμενοι φορείς κάλεσαν την Επιτροπή να διερευνήσει τρόπους για την ασφάλεια δικαίου θα μπορούσε να βελτιωθεί από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ), η νομολογία σχετικά με το δικαίωμα των ασθενών να επωφελούνται από ιατρική περίθαλψη σε άλλο κράτος μέλος.

Η πρόταση της Επιτροπής για μια οδηγία για τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά στις αρχές του 2004 περιελάμβανε διατάξεις που κωδικοποιούν τις αποφάσεις του ΔΕΚ στην εφαρμογή τις αρχές της ελεύθερης κυκλοφορίας στην υγειονομική περίθαλψη. Η προσέγγιση αυτή, όμως, απορρίφθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο. Θεωρήθηκε ότι οι ιδιαιτερότητες της διασυνοριακής υγειονομικής περίθαλψης δεν έχουν ληφθεί επαρκώς υπόψη.

Κατά συνέπεια, η Επιτροπή ανέλαβε να διερευνήσει ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να αναπτυχθεί μια πρωτοβουλία πολιτικής ειδικά για διασυνοριακή υγειονομική περίθαλψη ως ξεχωριστό θέμα.

Ποια είναι η επιστροφή τους κανόνες της οδηγίας;

Η οδηγία αντικατοπτρίζει τις ακόλουθες αρχές: οποιαδήποτε μη νοσοκομειακή περίθαλψη την οποία δικαιούνται οι πολίτες στο δικό τους κράτος μέλος, μπορούν επίσης να αναζητήσουν σε οποιοδήποτε άλλο κράτος μέλος χωρίς προηγούμενη άδεια, και θα επιστραφεί μέχρι το επίπεδο επιστροφής που προβλέπεται από το δικό τους σύστημα .
Οποιαδήποτε νοσοκομειακή περίθαλψη ότι οι πολίτες έχουν δικαίωμα στο κράτος μέλος τους, μπορούν επίσης να αναζητήσουν σε οποιοδήποτε άλλο κράτος μέλος, και, επίσης, να επιστρέφονται μέχρι το επίπεδο επιστροφής που προβλέπεται από το δικό τους σύστημα. Αν μια απρόβλεπτη αύξηση των διασυνοριακή υγειονομική κινδυνεύει να γίνει ένα σοβαρό πρόβλημα, η πρόταση προβλέπει μια ειδική ρήτρα διασφάλισης. Πράγματι, σύμφωνα με τη νομολογία του ΔΕΚ, ένα κράτος μέλος να θέσει σε εφαρμογή ένα σύστημα προηγούμενης έγκρισης για τη νοσοκομειακή περίθαλψη, για τη διασφάλιση της συνολικής σύστημα, αν είναι απαραίτητο.
Σε κάθε περίπτωση, τα κράτη μέλη μπορούν να επιβάλουν τις ίδιες προϋποθέσεις για την αναζήτηση διασυνοριακής περίθαλψης, όπως αυτές εφαρμόζονται στο εσωτερικό της χώρας, όπως η απαίτηση να συμβουλευθείτε ένα γενικό ιατρό πριν από διαβούλευση με έναν ειδικό ή πριν από τη λήψη νοσοκομειακής περίθαλψης.

Η παρούσα πρόταση δεν αλλάζει το δικαίωμα των κρατών μελών να καθορίζουν τις παροχές που επιλέγουν να προσφέρουν. Εάν ένα κράτος μέλος δεν συμπεριλάβει μια συγκεκριμένη θεραπεία, ως μέρος του δικαιώματος των πολιτών τους στο σπίτι, η παρούσα οδηγία δεν δημιουργεί κανένα νέο δικαίωμα για τους ασθενείς να έχουν τέτοια μεταχείριση στο εξωτερικό και να επιστραφούν.

Πώς λειτουργεί η πρόταση εξασφαλίζει την ποιότητα και την ασφάλεια της διασυνοριακής υγειονομικής περίθαλψης;

Προς το παρόν, δεν υπάρχουν σαφείς κανόνες σε κοινοτικό επίπεδο σχετικά με τις απαιτήσεις των κατάλληλων πληροφοριών, την ποιότητα, την ασφάλεια και τη συνέχεια της υγειονομικής περίθαλψης θα πρέπει να πληρούνται για τη διασυνοριακή υγειονομική περίθαλψη, ή ποιος είναι υπεύθυνος για την διασφάλιση ότι έχουν. Αυτή είναι η περίπτωση δεν έχει σημασία πόσο η φροντίδα που καταβλήθηκε για - αν είναι καταβάλλεται για δημόσια ή ιδιωτική, είτε αυτή πραγματοποιείται μέσω του κανονισμού για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης ή αν είναι σε σχέση με τα δικαιώματα ελεύθερης κυκλοφορίας που περιγράφεται παραπάνω. Εάν δεν σαφήνεια, υπάρχει ο κίνδυνος σύγχυσης που οδηγούν σε δυσκολίες στην εξασφάλιση της ποιότητας και της ασφάλειας της υγειονομικής περίθαλψης σε διασυνοριακές περιπτώσεις.

Η προτεινόμενη οδηγία, συνεπώς, ορίζει:

ότι τα πρότυπα ασφάλειας και ποιότητας που ισχύουν είναι εκείνες των κρατών μελών όπου η περίθαλψη παρέχεται
ότι τα πρότυπα αυτά θα πρέπει να βασίζεται σε συμπεράσματα του Συμβουλίου σχετικά με "κοινές αξίες και αρχές στα συστήματα υγείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης", που εγκρίθηκε τον Ιούνιο του 2006
ότι θα πρέπει να είναι για τις αρχές του κράτους μέλους της θεραπείας για να εξασφαλίζεται η ορθή και συνεχής εφαρμογή των προτύπων αυτών ..

Ποιος είναι ο ρόλος των εθνικών σημείων επαφής;

Οι κατάλληλες πληροφορίες για τους ασθενείς που είναι απαραίτητη προϋπόθεση για τη βελτίωση των ασθενών εμπιστοσύνη στις διασυνοριακές υπηρεσίες υγείας, καθώς και την επίτευξη ενός υψηλού επιπέδου προστασίας της υγείας. Συχνά, οι πληροφορίες αυτές είναι σαφείς θεωρείται λείπουν. Συνεπώς, η οδηγία ορίζει τις απαιτήσεις για πληροφορίες, για όλες τις βασικές πτυχές της διασυνοριακής υγειονομικής περίθαλψης, που θα παρέχεται μέσω των εθνικών σημείων επαφής. Η μορφή και ο αριθμός αυτών των εθνικών σημείων επαφής πρέπει να αποφασιστούν από τα κράτη μέλη. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διαθέτουν κατάλληλες εγκαταστάσεις για την παροχή πληροφοριών σχετικά με τις δυνατότητες για διασυνοριακή υγειονομική περίθαλψη και τις εφαρμοζόμενες διαδικασίες, και για την παροχή πρακτικής βοήθειας στους ασθενείς, αν χρειαστεί.

Ποιος είναι ο στόχος των ευρωπαϊκών δικτύων αναφοράς;

Η πρωτοβουλία αυτή υποστηρίζει την περαιτέρω ανάπτυξη των ευρωπαϊκών δικτύων αναφοράς, τα οποία θα συνδυάζουν, σε εθελοντική βάση, εξειδικευμένα κέντρα στα διάφορα κράτη μέλη. Η συνεργασία αυτή έχει μεγάλες δυνατότητες να αποφέρει οφέλη στους ασθενείς με τη διευκόλυνση της πρόσβασης σε άκρως ειδικευμένη περίθαλψη. Μπορεί επίσης να είναι χρήσιμο για τα συστήματα υγείας, καθώς θα διευκολύνει την αποτελεσματική χρήση των πόρων, για παράδειγμα με τη συγκέντρωση πόρων για την αντιμετώπιση σπάνιων παθήσεων.

Πώς λειτουργεί το e-Health σχετίζονται με αυτή την πρωτοβουλία;

Δραστηριότητες στον τομέα της "e-Health" θα ενισχυθεί με την πρωτοβουλία αυτή. Οι τεχνολογίες πληροφόρησης και επικοινωνίας έχουν τεράστιο δυναμικό για τη βελτίωση της ποιότητας, της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας της υγειονομικής περίθαλψης. Η Επιτροπή υποστηρίζει ήδη υπάρχοντα έργα ηλεκτρονικής υγείας που καλύπτουν τομείς όπως η παροχή εξειδικευμένων απομακρυσμένη υποστήριξη από μεγάλα νοσοκομεία προς μικρότερες τοπικές εγκαταστάσεις και την παρακολούθηση των χρόνιων παθήσεων να μπορούν τα άτομα με χρόνιες παθήσεις να παραμένουν ενεργοί. Αυτό που λείπει, ωστόσο, είναι κοινά μορφότυπα και τα πρότυπα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν μεταξύ διαφορετικών συστημάτων και διαφορετικών χωρών. Η οδηγία θα βοηθήσει αυτά να τεθούν σε εφαρμογή, με αποτέλεσμα την ενίσχυση και την ενίσχυση της συνεργασίας στο e-Health.

Ποιοι είναι οι ισχύοντες κανόνες για τη διασυνοριακή υγειονομική περίθαλψη;

Οι πρώτες συζητήσεις σχετικά με την «κινητικότητα των ασθενών» σε επίπεδο ΕΕ ξεκίνησαν το 1998 ύστερα από αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου (ΔΕΚ). Μέχρι τότε, ο μόνος μηχανισμός της ΕΕ που επιτρέπει στους ασθενείς να λαμβάνουν θεραπευτική αγωγή στο εξωτερικό (εκτός από τους ασθενείς που πληρώνουν για τέτοιου είδους μεταχείριση σε ιδιώτες) ήταν ο κανονισμός για το συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης (1408/71). Αυτός ο κανονισμός δίνει το δικαίωμα των ασθενών, των οποίων η επεξεργασία γίνεται αναγκαίο κατά τη διάρκεια διαμονής σε άλλο κράτος μέλος (για παράδειγμα, οι άνθρωποι που ταξιδεύουν, εργάζονται ή σπουδάζουν στο εξωτερικό), με τα ίδια οφέλη όπως ασθενείς ασφαλισμένοι στο κράτος μέλος υποδοχής. Προβλέπει, επίσης, για την προγραμματισμένη περίθαλψη σε άλλα κράτη μέλη, υπόκειται σε προηγούμενη άδεια.

Το 1998, το ΔΕΚ συσταθεί πρόσθετες αρχές με τις αποφάσεις του στις υποθέσεις Kohl και Decker. Σε αυτές τις αποφάσεις, το Δικαστήριο κατέστησε σαφές ότι, όπως υγειονομική περίθαλψη παρέχεται έναντι αμοιβής, πρέπει να θεωρηθεί ως υπηρεσία κατά την έννοια της Συνθήκης της ΕΕ και, κατά συνέπεια, τις σχετικές διατάξεις για την ελεύθερη κυκλοφορία των υπηρεσιών ισχύουν.

Το Δικαστήριο έκρινε επίσης ότι τα μέτρα που η επιστροφή των δαπανών που πραγματοποιήθηκαν σε άλλο κράτος μέλος υπόκειται σε προηγούμενη άδεια, αποτελούν εμπόδια για την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών, αν και τέτοιου είδους εμπόδια μπορούν να δικαιολογούνται από επιτακτικούς λόγους γενικού συμφέροντος. Οι λόγοι αυτοί περιλαμβάνουν τον κίνδυνο σοβαρού πλήγματος στη χρηματοοικονομική ισορροπία των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης? Την ανάγκη να εξασφαλιστεί η παροχή μιας ισορροπημένης ιατρικές και νοσοκομειακές υπηρεσίες προσβάσιμες σε όλους? Ή τη συντήρηση μιας εγκατάστασης επεξεργασίας ή της ιατρικής υπηρεσίας για την εθνική επικράτεια, η οποία είναι απαραίτητη για τη δημόσια υγεία.

Αν το EJC έχει ήδη ασχοληθεί με το θέμα αυτό, γιατί χρειαζόμαστε μια νέα πρόταση;

Οι αποφάσεις σχετικά με τις συγκεκριμένες υποθέσεις είναι σαφείς από μόνες τους. Ωστόσο, η αβεβαιότητα έχει παραμείνει πάνω από το πώς να εφαρμόσουν τις αρχές τους, γενικότερα. Επιπλέον, δεν υπάρχουν κοινοτικοί κανόνες σχετικά με την ποιότητα και την ασφάλεια της διασυνοριακής υγειονομικής περίθαλψης θα πρέπει να εξασφαλίζεται. Σε πολλούς τομείς η αβεβαιότητα εξακολουθεί να υφίσταται με τον τρόπο τις αρχές που καθορίστηκαν από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο μπορεί να εφαρμοστεί στην πράξη από τους ασθενείς, τους επαγγελματίες υγείας και τις ρυθμιστικές αρχές των κρατών μελών. Τα μέτρα αυτά περιλαμβάνουν:

αβεβαιότητα σχετικά με την ποιότητα και την ασφάλεια της υγειονομικής περίθαλψης που παρέχεται στο εξωτερικό?
αβεβαιότητα σχετικά με το ποια χώρα είναι υπεύθυνη για κλινική εποπτεία για τη διασυνοριακή υγειονομική περίθαλψη?
αβεβαιότητα σχετικά με την αδειοδότηση και την επιστροφή της διασυνοριακής υγειονομικής?
αβεβαιότητα σχετικά με το κατά πόσον τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα να ρυθμίζουν και να σχεδιάσουν τα δικά τους συστήματα που δεν δημιουργούν αδικαιολόγητα εμπόδια στην ελεύθερη κυκλοφορία?
αβεβαιότητα για τους ασθενείς και τους επαγγελματίες προσπαθούν να εντοπίσουν, να συγκρίνουν ή να επιλέξουν μεταξύ των φορέων παροχής υπηρεσιών σε άλλες χώρες?
αβεβαιότητα σχετικά με το τι θα συμβεί αν οι ασθενείς υποστούν βλάβη από τη διασυνοριακή υγειονομική περίθαλψη.
Η πρόταση αυτή αποσκοπεί να αντιμετωπίσει αυτές τις ανησυχίες και να φέρει τη νομική σαφήνεια σε όλους τους ενδιαφερόμενους.

Γιατί να θέλει κάποιος να λάβει την υγειονομική περίθαλψη στο εξωτερικό;

Οι πολίτες συνήθως προτιμούν να λαμβάνουν την υγειονομική περίθαλψη κοντά στον τόπο διαμονής. Ωστόσο, σε ειδικές περιπτώσεις μπορεί να είναι πιο αποτελεσματική και επωφελής για τη λήψη υγειονομικής περίθαλψης στο εξωτερικό. Αυτό μπορεί να συμβαίνει για τους ασθενείς που ζουν στις παραμεθόριες περιοχές, όπως η υγειονομική περίθαλψη που παρέχεται στο εξωτερικό είναι λίγο πιο κοντά στο σπίτι τους.

Μερικές φορές υπάρχουν περισσότερες ικανότητας ή γνώσης που υπάρχει σε άλλο κράτος μέλος, όπως για ορισμένα εξαιρετικά εξειδικευμένες θεραπείες, ή υγειονομική περίθαλψη μπορεί να παρασχεθεί ταχύτερη, λόγω της πλεονάζουσας δυναμικότητας των παρόχων υγειονομικής περίθαλψης στο εξωτερικό. Και για ορισμένους Ευρωπαίους είναι πιο βολικό να λαμβάνουν περίθαλψη μακριά από την πατρίδα τους, επειδή οι συγγενείς και οι φίλοι ζουν σε άλλο κράτος μέλος.

Όποια και αν είναι ο λόγος, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έχει αναγνωρίσει ότι οι ασθενείς έχουν δικαίωμα να λάβουν υγειονομική περίθαλψη σε άλλο κράτος μέλος και να επιστραφεί για την υγειονομική περίθαλψη για το ότι μέχρι του ποσού που θα είχε λάβει στη χώρα τους.

Πώς είναι κοινή διασυνοριακή υγειονομική περίθαλψη;

Κατά μέσο όρο το 1% της δημόσιας υγειονομικής προϋπολογισμών δαπανάται για τη διασυνοριακή υγειονομική περίθαλψη ετησίως. Αυτό είναι περίπου € 10 δισ. ετησίως. Διασυνοριακή υγειονομική περίθαλψη είναι πιο συχνές:

στις παραμεθόριες περιοχές
μικρότερα κράτη μέλη
για τη θεραπεία σπάνιων ασθενειών
σε τομείς που προσελκύουν μεγάλα ποσά των τουριστών.
Ακόμη και σε αυτές τις περιπτώσεις, η διασυνοριακή περίθαλψη εξακολουθεί να αποτελεί μόνο ένα πολύ μικρό θραύσμα του συνόλου των δαπανών υγειονομικής περίθαλψης. Ο στόχος της πρωτοβουλίας αυτής δεν είναι να ενθαρρύνει τη διασυνοριακή υγειονομική περίθαλψη ως τέτοια. Τις περισσότερες φορές είναι καλύτερη υγειονομική περίθαλψη που παρέχεται κοντά στο σημείο όπου η ζωή των ασθενών. Οι άνθρωποι προτιμούν να έχουν υγειονομική περίθαλψη όσο πιο κοντά στο σπίτι του δυνατού, και οι έρευνες δείχνουν ότι η συντριπτική πλειοψηφία των ασθενών σε ολόκληρη την ΕΕ, με το περιεχόμενο της φροντίδας που παρέχεται από το εσωτερικό τους σύστημα - πάνω από 90% σε ολόκληρη την ΕΕ ως σύνολο.

Οι περισσότεροι από αυτούς που δηλώνουν ότι δεν είναι το περιεχόμενο εξακολουθεί να προτιμούν να έχουν την υγειονομική περίθαλψη στο εσωτερικό της χώρας τους. Όμως, όταν λαμβάνουν την υγειονομική περίθαλψη στο εξωτερικό είναι επωφελής θα πρέπει να είναι δυνατή, ασφαλή και καλής ποιότητας. Οι διαδικασίες για την επιστροφή θα πρέπει να είναι σαφείς και οι ευθύνες πρέπει να καθοριστούν σαφώς και να διατίθενται.

Πώς θα πρέπει να εφαρμοστεί αυτή η οδηγία;

Η προτεινόμενη οδηγία προβλέπει ένα γενικό πλαίσιο για την εφαρμογή της διασυνοριακής υγειονομικής τα δικαιώματα των ασθενών, τις οποίες τα κράτη μέλη θα εφαρμόσουν το ταιριάζει καλύτερα με τα συστήματά τους, σε εθνικό, περιφερειακό ή τοπικό επίπεδο. Η πρόταση αυτή θα αποσταλεί τόσο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο των Υπουργών της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς έγκριση. Μετά την έγκριση ενός Επιτροπολογία επιτροπή θα συγκροτηθεί για να προσδιοριστούν περαιτέρω τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας.

Άλλα τεχνικά μέτρα εφαρμογής μπορούν επίσης να ληφθούν σε κοινοτικό επίπεδο (σε συμφωνία με τα κράτη μέλη), για παράδειγμα, να καθορίσει, για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, κατάλογο θεραπειών, εκτός από εκείνα που απαιτούν διανυκτέρευση, που θα υπόκειται στους ίδιους καθεστώς ως νοσοκομειακής περίθαλψης.

Ερωτήσεις και απαντήσεις σχετικά με το σχέδιο οδηγίας σχετικά με την εφαρμογή των δικαιωμάτων των ασθενών στη διασυνοριακή υγειονομική περίθαλψη

Τι σημαίνει αυτή η πρόταση για τους πολίτες και τους ασθενείς;

Αυτό το σχέδιο οδηγίας αποσαφηνίζει τα δικαιώματα των ασθενών να αναζητούν υγειονομική περίθαλψη σε άλλο κράτος μέλος, όπως αναγνωρίζεται από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και απλουστεύει την εφαρμογή τους στην πράξη. Μόλις η προτεινόμενη οδηγία θα εφαρμοσθεί από τα κράτη μέλη, θα έχει τα εξής πρακτικά οφέλη για τους πολίτες:

Για όσο χρονικό διάστημα μια θεραπεία καλύπτεται από το εθνικό τους σύστημα υγείας, οι ασθενείς θα μπορούν να λαμβάνουν τη θεραπεία που σε άλλη χώρα της ΕΕ και να επιστραφεί, χωρίς προηγούμενη άδεια. Για τη νοσοκομειακή περίθαλψη ωστόσο, υπό ορισμένες περιστάσεις, ένα κράτος μέλος μπορεί να αποφασίσει να καθιερώσει ένα σύστημα στο οποίο οι ασθενείς χρειάζονται μια διοικητική προηγούμενη άδεια πριν από την αναζήτηση περίθαλψης στο εξωτερικό.
Ο ασθενής θα πρέπει να πληρώσουν το κόστος για την υγειονομική περίθαλψη στο εξωτερικό πάροχο μέχρι μπροστά, αλλά θα πρέπει τα έξοδα αυτά επιστρέφονται στη συνέχεια μέχρι το επίπεδο της επιστροφής για την ίδια ή παρόμοια μεταχείριση στο εθνικό τους σύστημα υγείας.
Οι ασθενείς θα πρέπει να εγγυάται δίκαιη και γρήγορες διαδικασίες, και για την πραγματική επιστροφή των εξόδων, και θα έχει το δικαίωμα να ζητήσει την επανεξέταση της κάθε διοικητική απόφαση σχετικά με τη διασυνοριακή υγειονομική περίθαλψη.
Οι ασθενείς θα έχουν ευκολότερη πρόσβαση σε όλες τις σχετικές πληροφορίες σχετικά με τη διασυνοριακή υγειονομική περίθαλψη, ιδίως μέσω των εθνικών σημείων επαφής, έτσι ώστε να μπορούν να προβαίνουν σε ενημερωμένες αποφάσεις σχετικά με τη χρήση της διασυνοριακής υγειονομικής περίθαλψης.
Οι ασθενείς θα πρέπει να εγγυάται την πρόσβαση σε ιατρικά αρχεία τους και την προστασία των προσωπικών τους δεδομένων θα εξασφαλιστεί επίσης και στην διασυνοριακή υγειονομική ρύθμιση.
Θα είναι ευκολότερο για τους ασθενείς να έχουν συνταγή που έλαβαν στο εξωτερικό που λαμβάνεται μετά την επιστροφή τους στο κράτος μέλος καταγωγής τους. Αυτό θα εξασφαλίσει για την κατάλληλη συνέχεια για την υγειονομική περίθαλψη που παρέχεται σε άλλο κράτος μέλος.
Ως αποτέλεσμα της ευρωπαϊκής συνεργασίας σε τομείς όπως η Ευρωπαϊκή αναφοράς δίκτυα, οι ασθενείς θα έχουν πρόσβαση σε εξαιρετικά εξειδικευμένες υγειονομικής ότι διαφορετικά δεν μπορεί να έχει.
Οι ασθενείς μπορούν να είναι βέβαιοι σχετικά με τα πρότυπα ποιότητας και ασφάλειας της υγειονομικής περίθαλψης στο εξωτερικό, που είναι εγγυημένα κατά τον ίδιο τρόπο όπως και για τις εγχώριες ασθενείς. Η χώρα όπου παρέχεται η θεραπεία είναι αρμόδια για την εποπτεία των κλινικών. Αυτό ισχύει ανεξάρτητα από το πώς αυτή η θεραπεία έχει πληρωθεί.
Αν κάτι πάει στραβά, οι ασθενείς θα πρέπει να εγγυάται επανόρθωσης και αποζημίωσης και θα παρέχονται με βοήθεια από τα εθνικά σημεία επαφής για τη διασυνοριακή υγειονομική περίθαλψη.
Οι ασθενείς που προέρχονται από άλλη χώρα της ΕΕ να επωφεληθούν από τη διασυνοριακή υγειονομική περίθαλψη θα πρέπει να αντιμετωπιστούν με τρόπο που δεν εισάγουν διακρίσεις και να απολαμβάνουν ίση μεταχείριση με τους υπηκόους της χώρας στην οποία έχουν υποστεί επεξεργασία.
Γιατί μια ειδική πρωτοβουλία για τη διασυνοριακή υγειονομική περίθαλψη;

Το 2003, οι υπουργοί Υγείας και άλλοι ενδιαφερόμενοι φορείς κάλεσαν την Επιτροπή να διερευνήσει τρόπους για την ασφάλεια δικαίου θα μπορούσε να βελτιωθεί από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ), η νομολογία σχετικά με το δικαίωμα των ασθενών να επωφελούνται από ιατρική περίθαλψη σε άλλο κράτος μέλος.

Η πρόταση της Επιτροπής για μια οδηγία για τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά στις αρχές του 2004 περιελάμβανε διατάξεις που κωδικοποιούν τις αποφάσεις του ΔΕΚ στην εφαρμογή τις αρχές της ελεύθερης κυκλοφορίας στην υγειονομική περίθαλψη. Η προσέγγιση αυτή, όμως, απορρίφθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο. Θεωρήθηκε ότι οι ιδιαιτερότητες της διασυνοριακής υγειονομικής περίθαλψης δεν έχουν ληφθεί επαρκώς υπόψη.

Κατά συνέπεια, η Επιτροπή ανέλαβε να διερευνήσει ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να αναπτυχθεί μια πρωτοβουλία πολιτικής ειδικά για διασυνοριακή υγειονομική περίθαλψη ως ξεχωριστό θέμα.

Ποια είναι η επιστροφή τους κανόνες της οδηγίας;

Η οδηγία αντικατοπτρίζει τις ακόλουθες αρχές: οποιαδήποτε μη νοσοκομειακή περίθαλψη την οποία δικαιούνται οι πολίτες στο δικό τους κράτος μέλος, μπορούν επίσης να αναζητήσουν σε οποιοδήποτε άλλο κράτος μέλος χωρίς προηγούμενη άδεια, και θα επιστραφεί μέχρι το επίπεδο επιστροφής που προβλέπεται από το δικό τους σύστημα .
Οποιαδήποτε νοσοκομειακή περίθαλψη ότι οι πολίτες έχουν δικαίωμα στο κράτος μέλος τους, μπορούν επίσης να αναζητήσουν σε οποιοδήποτε άλλο κράτος μέλος, και, επίσης, να επιστρέφονται μέχρι το επίπεδο επιστροφής που προβλέπεται από το δικό τους σύστημα. Αν μια απρόβλεπτη αύξηση των διασυνοριακή υγειονομική κινδυνεύει να γίνει ένα σοβαρό πρόβλημα, η πρόταση προβλέπει μια ειδική ρήτρα διασφάλισης. Πράγματι, σύμφωνα με τη νομολογία του ΔΕΚ, ένα κράτος μέλος να θέσει σε εφαρμογή ένα σύστημα προηγούμενης έγκρισης για τη νοσοκομειακή περίθαλψη, για τη διασφάλιση της συνολικής σύστημα, αν είναι απαραίτητο.
Σε κάθε περίπτωση, τα κράτη μέλη μπορούν να επιβάλουν τις ίδιες προϋποθέσεις για την αναζήτηση διασυνοριακής περίθαλψης, όπως αυτές εφαρμόζονται στο εσωτερικό της χώρας, όπως η απαίτηση να συμβουλευθείτε ένα γενικό ιατρό πριν από διαβούλευση με έναν ειδικό ή πριν από τη λήψη νοσοκομειακής περίθαλψης.

Η παρούσα πρόταση δεν αλλάζει το δικαίωμα των κρατών μελών να καθορίζουν τις παροχές που επιλέγουν να προσφέρουν. Εάν ένα κράτος μέλος δεν συμπεριλάβει μια συγκεκριμένη θεραπεία, ως μέρος του δικαιώματος των πολιτών τους στο σπίτι, η παρούσα οδηγία δεν δημιουργεί κανένα νέο δικαίωμα για τους ασθενείς να έχουν τέτοια μεταχείριση στο εξωτερικό και να επιστραφούν.

Πώς λειτουργεί η πρόταση εξασφαλίζει την ποιότητα και την ασφάλεια της διασυνοριακής υγειονομικής περίθαλψης;

Προς το παρόν, δεν υπάρχουν σαφείς κανόνες σε κοινοτικό επίπεδο σχετικά με τις απαιτήσεις των κατάλληλων πληροφοριών, την ποιότητα, την ασφάλεια και τη συνέχεια της υγειονομικής περίθαλψης θα πρέπει να πληρούνται για τη διασυνοριακή υγειονομική περίθαλψη, ή ποιος είναι υπεύθυνος για την διασφάλιση ότι έχουν. Αυτή είναι η περίπτωση δεν έχει σημασία πόσο η φροντίδα που καταβλήθηκε για - αν είναι καταβάλλεται για δημόσια ή ιδιωτική, είτε αυτή πραγματοποιείται μέσω του κανονισμού για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης ή αν είναι σε σχέση με τα δικαιώματα ελεύθερης κυκλοφορίας που περιγράφεται παραπάνω. Without such clarity, there is the risk of confusion leading to difficulties in ensuring quality and safety of healthcare in cross-border cases.

The proposed directive, therefore, sets out:

that the safety and quality standards that apply are those of the Member States where the care is provided
that such standards should be based on the Council conclusions on “Common values and principles in European Union Health Systems” adopted in June 2006
that it should be for the authorities of the Member State of treatment to ensure correct and continuing application of such standards..
What is the role of the national contact points?

Appropriate information for patients is a necessary precondition for improving patients' confidence in cross-border healthcare as well as achieving a high level of health protection. Often, clear information is felt to be missing. The Directive, therefore, sets out the requirements for information, on all essential aspects of cross-border healthcare, to be provided through national contact points. The form and the numbers of these national contact points are to be decided by the Member States. The Member States should have appropriate facilities to provide information on possibilities for cross-border healthcare and the applicable processes, and to provide practical assistance to patients if needed.

What is the aim of the European reference networks?

This initiative supports the further development of the European reference networks, which will bring together, on a voluntary basis, specialised centres in different Member States. This collaboration has great potential to bring benefits to patients through easier access to highly specialised care. It can also be useful to health systems as it would facilitate the efficient use of resources, for example by pooling resources to tackle rare conditions.

How does e-Health relate to this initiative?

Activities in the field of “e-Health” would be strengthened with this initiative. Information and communication technologies have enormous potential to improve the quality, safety and efficiency of healthcare. The Commission already supports existing e-health projects covering areas such as remote provision of specialist support from large hospitals to smaller local facilities and monitoring of chronic diseases to enable people with chronic conditions to remain active. What is lacking, however, are shared formats and standards that can be used between different systems and different countries. The directive will assist these to be put in place, thus strengthening and enhancing cooperation in e-Health.

What are the existing rules for cross-border health care?

The first discussions about “patient mobility” at EU level were prompted in 1998 after judgements of the European Court of Justice (ECJ). Until then, the only EU mechanism enabling patients to receive treatment abroad (other than patients paying for such treatment privately) was the Regulation on the coordination of social security schemes (1408/71). This regulation entitles patients, whose treatment becomes necessary during a stay in another Member State (for example people travelling, studying or working abroad), to the same benefits as patients insured in the host Member State. It also provides for planned treatment in other Member States, subject to prior authorisation.

In 1998, the ECJ established additional principles through its rulings in the cases of Kohl and Decker. In these rulings, the Court made clear that as healthcare is provided for remuneration, it must be regarded as a service within the meaning of the EU Treaty and thus relevant provisions on free movement of services apply.

The Court also ruled that measures making reimbursement of costs incurred in another Member State subject to prior authorisation, are barriers to freedom to provide services, although such barriers may be justified by overriding reasons of general interest. These reasons include a risk of seriously undermining the financial balance of social security systems; the need to ensure provision of a balanced medical and hospital service accessible to all; or the maintenance of a treatment facility or medical service on national territory which is essential for public health.

If the EJC has already addressed this issue, why do we need a new proposal?

The rulings on the individual cases are clear in themselves. However, uncertainty has remained over how to apply their principles more generally. Moreover, there are no Community rules about how quality and safety of cross-border healthcare should be ensured. In many areas uncertainty continues to exist over how the principles established by the ECJ can be applied in practice by patients, health professionals and Member State regulators. Τα μέτρα αυτά περιλαμβάνουν:

uncertainty about the quality and safety of healthcare provided abroad;
uncertainty about which country is responsible for clinical oversight for cross-border healthcare;
uncertainty about authorisation and reimbursement of cross-border healthcare;
uncertainty about whether Member States have the possibility to regulate and plan their own systems without creating unjustified barriers to free movement;
uncertainty for patients and professionals in trying to identify, compare or choose between providers in other countries;
uncertainty about what happens if patients suffer harm from cross-border healthcare.
This proposal aims to address these concerns and bring legal clarity to all stakeholders.

Why would someone want to receive healthcare abroad?

Οι πολίτες συνήθως προτιμούν να λαμβάνουν την υγειονομική περίθαλψη κοντά στον τόπο διαμονής. However, in specific situations it may be more efficient or beneficial to receive healthcare abroad. This may be the case for patients who live in border regions as the healthcare provided abroad is just closer to their home.

Sometimes there is more capacity or expertise available in another Member State, such as for certain highly specialised treatments, or healthcare can be provided faster due to spare capacity of healthcare providers abroad. And for some Europeans it is more convenient to receive care away from their home country because their family and friends live in another Member State.

Whatever the reason, the European Court of Justice has recognised that patients have the right to receive healthcare in another Member State and be reimbursed for that healthcare for up to the amount they would have received in their own country.

How common is cross-border health care?

On average 1% of public healthcare budgets is spent on cross-border healthcare annually. That is about €10 billion per year. Cross-border health care is more frequent:

in border regions
smaller Member States
for the treatment of rare diseases
in areas attracting large amounts of tourists.
Even in these instances, cross-border care still represents only a very small fragment of total healthcare spending. The aim of this initiative is not to encourage cross-border healthcare as such. Most of the time healthcare is best provided close to where the patient lives. People prefer to have healthcare as close to home as possible, and our surveys show that the vast majority of patients throughout the EU are content with the care provided by their domestic system – over 90% across the EU as a whole.

Most of those who state they are not content still prefer to have their healthcare within their own country. But when receiving healthcare abroad is beneficial it should be possible, safe and of good quality. Procedures for reimbursement should be clear and responsibilities should be clearly defined and allocated.

How will this directive be implemented?

The proposed Directive provides a general framework for the application of cross-border healthcare patient rights, which the Member States will then implement as fits best with their systems, at national, regional or local level. This proposal will be sent to both the European Parliament and the Council of Ministers of the European Union for adoption. After adoption a Comitology committee will be established to further specify the measures necessary for the implementation of this Directive.

Further technical implementation measures may also be adopted at Community level (in agreement with the Member States), for example to define, for the purposes of this Directive a list of treatments, other than those requiring overnight accommodation, which would be subject to the same regime as hospital care.

Περισσότερες Πληροφορίες

http://europa.eu/rapid/pressReleasesAction.do?reference=IP/08/1080&format=HTML&aged=0&language=EN&guiLanguage=en

Questions and Answers on the draft Directive on the application of patients' rights in cross-border healthcare can be found at: http://europa.eu/rapid/pressReleasesAction.do?reference=MEMO/08/473&format=HTML&aged=0&language=EN&guiLanguage=en

Or phone the Commission's office in London: 020 7973 1992).

Other Contacts

John Bowis – Conservative spokesman on Health at European Parliament jbowis@europarl.eu.int

Europa Donna  – European Coalition on Breast Cancer  www.europadonna.org

Treatment Abroad is a tour operating company that arranges travel and accommodation packages for patients wanting to go abroad. www.treatmentabroad.com

See also Klinik Bad Sulza (Germany) and French medical spas under France.

HEALTH TREATMENT IN EUROPE

Following on from posting under 'Treatment in Europe', the latest news from Brussels is that various health ministries are fighting cross-border health treatment tooth and nail. I suspect our NHS is strongest protester.

Latest is that the law was initially proposed in December last year, but was withdrawn after widespread controversy. The draft law enables citizens of one EU country to go abroad to another member state to seek treatment. Patients in the EU would be allowed to receive non-hospital treatment outside their home country without pre-approval from their doctor or health authority. The patient's home healthcare service will then have to pay the bill – but only up to the amount the treatment would cost in the home state. When the cost of treatment is larger, the patient will have to top up the difference.

Proving how out of touch they are with the general public in UK, the protestors say this new law “would potentially favour higher income groups. Firstly, the fact that people would spend money on treatments abroad, and then be reimbursed later, and secondly, that the system would operate on a top-up basis – patients could get a certain proportion of the cost of a treatment reimbursed by the NHS, but make up the difference themselves. Both these features would tend to lead to the diversion of resources towards higher income groups. Put simply, if the well-off use up the NHS budget buying services abroad, there will be less money left for those who cannot afford to top up the difference”.

On the face of it, this is true – BUT – on another posting on this site, a patient describes how a scan that would have cost him £800 in UK, if done privately, actually cost him £80 in France. The £800 was quoted him at an NHS hospital – so are the NHS frightened they are going to lose out of a juicy revenue stream?

And they should actually consult patients. Ask around, and it is shameful the number of patients who pay for private treatment in UK by taking out loans or mortgages. A family, faced with Mum or Dad having to have cancer treatment, wants the best for their parent – and it is often the kids who insist that they go privately.

As the news says, Health Minister Alan Johnson was forced to announce a review of the policy last month after a series of high profile cases where patients wanted to top up. They also bought up the old chestnut of unfair treatment, which could lead to unfair queue-jumping by the well-off, marking the end of the way we run healthcare in this country.

Does anyone in Whitehall actually know what goes on in the NHS? Queue-jumping is rife; ordinary patients are going to Court to get drugs to save their sight, etc. Behind all this do-gooding is the fear that patients will return and start to demand the same treatment in UK that Europeans receive – at the same cost. And this will make some hospital administrators very worried for their jobs.

After all, if run privately, no hospital would allow expensive equipment to lie idle the way the NHS does. The private Cromwell Hospital's radiotherapy unit is open 12 hours a day, starting 0730. The Royal Marsden says their unit is open 0900-1700.

And, with all this talk about poorer people not being able to pay for top-ups if they went abroad, the NHS should ask why it is you can have a scan in Lyon for £80, that would cost £800 in UK?

More info on this from Open Europe's briefing on the EU Health Directive:
http://www.openeurope.org.uk/media-centre/pressrelease.aspx?pressreleaseid=80

FOR MORE INFORMATION go to our sister website www.healthspanews.com